Blog Miep

Ik voel me zo verd**d alleen…….

Logo-Miep-voorzijde

Gelukkig! De scholen zijn weer begonnen, de mannen in de bouw ook.
Het gewone leven herneemt zijn loop weer....

Maar op ’n één of andere manier voelt het nu allemaal zo anders. Ik ben niet in mijn gewone doen.

Ik, Miep, die zó op mijn gemak en luiheid ben gesteld, vind het leven een beetje……saai!
Wie had dat ooit kunnen denken!

Het is winter (tenminste, dat zeggen de kalender en de stand van de zon) en dan is het sowieso stiller rondom mijn hok. Maar nu er zo wordt gebouwd (en wat wordt het gaaf als ik even stiekem spiek!!), zijn ook de mensen die de boerderij bezoeken een beetje de kluts kwijt. Want… waar is Miep??


Natuurlijk ben ik blij vereerd dat er zo naar mij gevraagd wordt, maar dat mensen mij moeten zóéken, tsja…dat vind ik erg. Ik mis dan ook wat extra aanloop. Nou ja, als ik eerlijk ben mis ik ook gewoon de extra brokken. Want de liefde van de varkensvrouw gaat natuurlijk wel door de maag.

Ik hoorde dat we een nieuwe bewoonster op de Hagerhof hebben: een lakenvelder koe. Het is nog een KZN (koe zonder naam) en ik heb driftig zitten bedenken wat een mooie naam zou zijn.
Antonia? Noor? Roos? Antje?

Zou ik ook mee mogen doen met de prijsvraag van de kinderboerderij?
Zou één van mijn namen uitgekozen worden?
k stuur de boel voor 31 januari in – wie weet win ik de prijs! Ha!

Het jammere is wel dat ik de nieuwe koe nog niet heb gezien – we wonen net te ver van elkaar af op het terrein. Dat zouden de mensen van de kinderboerderij toch anders moeten regelen, vind ik. Ik voel me zo ver weg van de reuring op de boerderij, alsof ik er niet helemaal meer bij ben.

Soms neurie ik in mijn hok het liedje van Danny de Munk in zijn rol als Ciske.

Want ik voel me soms zo verdomd alleen……

Logo-Miep-achterzijde